Wie is Ingrid?

In ben Ingrid Pira, vooral bekend als vorige burgemeester van Mortsel en ik ben – geloof het of niet – heel toevallig in de politiek terecht gekomen. Het begon met een vacature in De Standaard in 1989. Agalev zocht toen een halftijdse persattaché. Tot dan werkte ik in buurthuis “De Straatmus” in Leuven dat me de opdrachten gaf om een vzw rond leegstand en nadien een “Dagcentrum voor schoolgaande jeugd” uit te bouwen. Dat laatste paste perfect in mijn opleiding als licentiate criminologe richting jeugdbescherming. Toen dat dagcentrum – in Leuven richtte ik “De Trommel” op, in navolging van “De Touter” in Berchem – goed en wel draaide besliste ik om ermee te stoppen. Omdat ik niet onmiddellijk werk vond – stilzitten is niks voor mij – heb ik twee jaar als secretaresse bij het fiscaal adviesbureau “Tiberghien & Co” in Brussel gewerkt. Van 1987 tot 1989. En toen las ik dus die vacature voor Agalev : halftijds persattaché. Ik dacht : doen. Van politiek wist ik niet veel maar dat pers-gedeelte zinde me wel : ik was immers op dat moment al enkele jaren correspondente voor “De Morgen” en volgde de Leuvense gemeenteraden en dossiers. En ik dacht : Agalev, dat zal me wel lukken. En ik werd aangenomen. 

Hoe een toevallige vacature in een krant je uiteindelijke leven bepaalt… Ik werkte bij Agalev van 1989 tot 1999. Ik was aanvankelijk persattaché en kreeg de opdracht om het werk van de Agalev-parlementsleden te verkopen bij de wetstraatpers. Ik kreeg een bureautje in de toenmalige senaat en een lege fiche-bak. Ik begon de toenmalige Agalev-parlementsleden te verkopen aan de Wetstraatpers. Mail was er nog niet, wel de fax : met een persmededeling naar een bureautje lopen in de senaat om dat vervolgens 10 keer te versturen naar redacties. Het waren de tijden van Mieke Vogels, Jos Geysels, Johan Malcorps die geen voorzitter mocht genoemd worden, Wilfried Bervoets, Ludo Dierickx, Magda Aelvoet, Cécile Harnie, Olivier Deleuze, …Ik maakte de eco-taks mee, ettelijke verkiezingscampagnes met als top-verkiezingscampagne die van 1999 : “De toekomst is Groen”. Dat was het startsein van de paars-groene meerderheid in zowel het Vlaams als het federaal parlement. 

“Ingrid, je komt toch op een kabinet werken ?”, was de vraag in 1999.  Maar neen ik had beslist om er mee te stoppen. 3 kinderen op 3,5 jaren : ik wilde de “levenskwaliteit” die Agalev propageerde echt in de praktijk toepassen. En dus ging ik in september 1999 naar huis om voor de 3 kinderen te zorgen. “Wat ga je dan beroepsmatig doen “, vroegen enkele ongeruste Agalevers. “We zien wel”, zei ik,”ik kom altijd wel op één of andere manier op mijn pootjes terecht”.

En zo geschiedde. In 2000 kwam Agalev-Mortsel bij me langs met de vraag om de lijst te trekken voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2000. Na overleg met het thuisforum : yes. Na die gemeenteraadsverkiezingen had ik het meest aantal voorkeurstemmen van àlle Mortselse politici (weet nog altijd niet hoe dat kwam) en was Agalev de tweede partij met 18 %  van de stemmen. Hoedanook : Agalev was aan zet om de coalitie vormen. En dat heb ik gedaan, samen met Paul Van Dijck, Agalev-er van het eerste uur in Mortsel. Ons belangrijkste punt : de tramlijn van Mortsel naar Boechout verlengen (er werd al 20 jaar vanuit de Vlaamse overheid gezocht naar een coalitie die dit wilde doen) en het aantal ongevallen met zwakke weggebruikers in Mortsel verminderen. 

Van 2001 tot 2012 ben ik burgemeester van Mortsel geweest. Keihard gewerkt en in de wind gestaan, want de keuze voor bredere voet-en fietspaden en een vrije tram-busbaan ging ten koste van rijstroken voor de auto, met veel kritiek als gevolg. Maar als het gaat over verkeer moet je kiezen. De gevolgen zijn er : veel minder ongevallen, tram 15 zit bomvol, de park&ride in Boechout ook, en de fietspaden zitten vol fietsers. Kortom : de keuze blijkt tot op de dag van vandaag een toekomstgerichte keuze geweest te zijn. 

Waarom Groen-Mortsel sinds de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 niet meer in de coalitie zit ? Niet omwille van de kiezers, want zowel in 2006 als in 2012 werden de groenen in Mortsel met hun toekomstgerichte maatregelen beloond door de kiezer : 25 % in 2006 (weliswaar in kartel met Sp.a) en 22 % in 2012 (Groen alleen opgekomen met de slogan : “12 jaar voorsprong”). Waarom Groen dan niet meer in de Mortselse coalitie zit ? Tja, dat is politiek. Maar niet de onze. 

Volgende horde : parlementsverkiezingen 2014. Heb me kandidaat gesteld en heb het gehaald, zodat ik nu Vlaams Parlementslid ben. Ik heb de bevoegdheden Lokale besturen, ruimtelijke ordening en verkeersveiligheid. Op mijn lijf geschreven, zoals dat heet. In mijn blog zal ik hier regelmatig over berichten. En als iemand iets kwijt wil : stuur aub een bericht ! Ik ben volksvertegenwoordiger en wil dat ook waarmaken.